Sveken

Når grunnmuren sviktar,
huset knakar og sprekk
Då legg ein gamal diktar
fyllepennen og blokka vekk.

Han søkjer sin gøymestad
der alt var moderleg trygt
Her var han alltid glad,
i berghola naturen har bygt.

Sveken av dårleg handverk
gret han ein stille tåre
Diktaren som var så sterk
er gjort taus resten av året.

Ukjent

Advertisements
%d bloggarar likar dette: